Nederlandse dichters en muzikanten droegen gisteren de liedjes van Leonard Cohen voor in De Kleine Komedie. In hun eigen vertaling. ‘Eigenlijk vond ik er geen reet aan, aan die hele Leonard Cohen niet,’ zei Jan Rot.

Rajko Disseldorp
AMSTERDAM

Toch is het goedgekomen met de liefde van Rot voor Cohens oeuvre, vertelde hij de uitverkochte zaal, zittend op de leuning van een houten stoel. Pak aan, sneakers eronder. “Eind jaren tachtig begon ik die man toch te waarderen. Anders was ik hier natuurlijk niet.” Towers of Song van Cohen vertaalde hij in Zangerscomplex.

Enthousiasme
Aan het begin van de avond vroeg Henk Hofstede zich nog af: “Hoe komen we hier terecht met Leonard Cohen in het Nederlands?” De zanger van The Nits speelde daar zelf een grote rol in. Hij vroeg Nederlandse muzikanten en liedjesschrijvers een paar jaar terug, op verzoek van uitgever Vic van de Reijt, om hun dierbaarste lied van de vorig jaar overleden Leonard Cohen te vertalen. Velen deden mee, zoals Remco Campert, Spinvis, Huub van der Lubbe, Alex Roeka en Freek de Jonge. Die laatste was zelfs zo enthousiast dat hij na enkele uren al een vertaling naar Hofstede mailde met de vraag hij een tweede liedje mocht doen.

Mooie zinnen
De voorstelling in De Kleine Komedie staat helemaal in het teken van de in het Nederlands vertaalde liedjes. De muzikanten vertellen nauwelijks iets over het leven van de Canadese Cohen of over waarom hij zo bijzonder was. Door de bescheiden muziekarrangementen komen de vertalingen volledig tot hun recht.

En daardoor vallen mooie zinnen op zoals: ‘Voor haar vocht ik elk duel tot de zon implodeerde.’ En vertaald uit You know who I am: ‘Je weet wie ik ben, je kijkt naar de zon / En ik ben er één die kapotmaakt, wat er begon.’

Toch komen de mooiste momenten van de avond niet door de vertalingen of de muziek. Die momenten ontstaan toevallig, bijna zonder dat de personen op het podium het zelf doorhebben. Het is de twinkeling in de ogen van Henk Hofstede, elke keer als hij een collega-muzikant het podium oproept: “Daar is ie!”

Trillende handen
En het is Alex Roeka die vertelt dat veel vrouwen verliefd waren op Cohen, maar dat de zanger in de omgang nogal moeilijk was. “Ik denk dat al die vrouwen die verliefd op hem waren gelukkig uit zijn klauwen zijn gebleven.”

Het allermooiste zijn misschien wel de stiltes die Remco Campert laat vallen als hij met bibberende handen de bladzijdes van zijn eigen dichtbundel omslaat en daarna onder luid applaus, met zijn wandelstok, het podium verlaat.